நிழல் யுத்தமும் நிஜத் தத்தளிப்பும்: தமிழக அரசியல் ஓட்டத்தின் ஒரு மெல்லிய அலசல்
தமிழக அரசியலில் “மாற்றம்” என்பது எப்போதும் ஒரு மாயக் கண்ணாடி போலத்தான். பார்ப்பதற்கு அழகாகத் தெரியும், ஆனால் நெருங்கிச் சென்றால் பிம்பங்கள் சிதறிக்கிடக்கும். 2021-இல் ஒரு மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்போடு தொடங்கப்பட்ட இந்தப் பயணம், 2026-ன் வாசலில் நிற்கும்போது பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது. “விடியல்” என்ற ஒற்றைச் சொல்லில் தஞ்சம் புகுந்த மக்களுக்கு, கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் கிடைத்தது முழுமையான வெளிச்சமா அல்லது கண்களைக் கூசச் செய்யும் செயற்கை விளம்பரங்களா என்பதைச் சற்று நிதானமாகச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது.
காகிதப் பூக்களும் கசக்கும் உண்மைகளும்
அரசியல் மேடைகளில் உதிர்க்கப்படும் வாக்குறுதிகள் என்பவை தேர்தலுக்கு முன் தேனாக இனிக்கும். ஆனால், அவை அரசாணைகளாக மாறும்போது மட்டும் ஏன் இவ்வளவு கசக்கின்றன என்பது புரியாத புதிர். “முதல் கையெழுத்து” என்று உணர்ச்சிப்பூர்வமாகச் சொல்லப்பட்ட பல விஷயங்கள், இன்று தலைமைச் செயலகத்தின் கோப்பு அடுக்குகளில் தூசு படிந்து கிடக்கின்றன.
குறிப்பாக, கல்வி மற்றும் மாநில உரிமைகள் சார்ந்த சில போராட்டங்கள், ஆட்சிக்கு வந்தபின் ஒருவித ‘மென்மையான’ போக்கிற்கு மாறியிருப்பதை நடுநிலையாளர்கள் கவனிக்கத் தவறவில்லை. பூனைக்கு யார் மணிகட்டுவது என்ற கேள்விக்கு விடை தேடுவதிலேயே காலங்கள் ஓடிவிட்டன. “மத்திய அரசு ஒத்துழைக்கவில்லை” என்ற ஒற்றை வாசகத்தைக் கேடயமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, மாநில அளவில் செய்ய வேண்டிய கடமைகளிலிருந்து நழுவுவது ஒரு புத்திசாலித்தனமான அரசியல் நகர்வாக இருக்கலாம், ஆனால் அது நேர்மையான நிர்வாகமாக இருக்க முடியாது.
அதிகாரக் குவிப்பும் நிழல் மனிதர்களும்
ஜனநாயகத்தில் அதிகாரம் என்பது பரவலாக்கப்பட வேண்டும். ஆனால், கடந்த சில ஆண்டுகளாக தமிழக நிர்வாகத்தில் அதிகாரம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியை நோக்கி மட்டுமே குவிந்து கிடப்பதைக் காண முடிகிறது.
வாரிசு அரசியல் என்ற பழைய மது: புதிய கோப்பையில் பழைய மது என்பது போல, தலைமைப் பொறுப்புகளில் ஒரு குறிப்பிட்ட குடும்பத்தின் ஆதிக்கம் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் அதிகரித்துள்ளது. இது கட்சியின் மூத்த நிர்வாகிகளுக்கே ஒருவித மனக்கசப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தாலும், அதிகார பலத்திற்கு முன் அவர்கள் மௌனம் காக்க வேண்டியுள்ளது என்கிறார்கள் சில அரசியல் விமர்சகர்கள்.
நிழல் அரசாங்கம்: அமைச்சர்களை விடவும், சில குறிப்பிட்ட அதிகாரிகளும், குடும்ப உறுப்பினர்களும் எடுக்கும் முடிவுகளே இறுதியானது என்ற பேச்சு கோட்டை வட்டாரத்தில் பலமாக ஒலிக்கிறது. இது மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளின் மதிப்பைக் குறைப்பதாக அமைகிறது.
சட்டம் ஒழுங்கு: பூங்காவுக்குள் புகுந்த புயல்
தமிழகம் எப்போதும் அமைதிப் பூங்கா என்று பெருமை பேசிக்கொள்வோம். ஆனால், இன்று அந்தப் பூங்காவிற்குள் அந்நிய சக்திகளின் ஊடுருவல் அதிகமாகிவிட்டதோ என்ற அச்சம் எழுகிறது.
மர்மமான நடமாட்டங்கள்: குறிப்பாக இளைஞர்களைச் சீரழிக்கும் போதைப்பொருள் புழக்கம் இன்று பட்டிதொட்டியெங்கும் பரவியுள்ளது. இதைத் தடுப்பதில் காவல்துறைக்கு முழு சுதந்திரம் அளிக்கப்படுகிறதா என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக்குறி.
பட்டப்பகல் குற்றங்கள்: சமூக வலைதளங்களில் நாம் காணும் சில வன்முறைச் சம்பவங்கள், சாமானிய மனிதனுக்குத் தன் வீட்டை விட்டு வெளியே வரப் பயத்தை உண்டாக்குகின்றன. “சட்டம் தன் கடமையைச் செய்யும்” என்ற வசனம், சில நேரங்களில் குற்றவாளிகளைக் காக்கும் கவசமாக மாறிவிடுகிறதோ என்ற சந்தேகம் எழாமல் இல்லை.
பொருளாதாரச் சுமை: எரியும் நெருப்பில் எண்ணெய்
“மக்களுக்கான அரசு” என்று சொல்லிக்கொண்டு, மக்களின் பாக்கெட்டைக் காலி செய்யும் வித்தையை இந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.
விலைவாசி உயர்வு: மின் கட்டண உயர்வு, சொத்து வரி உயர்வு எனத் தொடர்ச்சியான தாக்குதல்கள் நடுத்தர வர்க்கத்தினரைச் நிலைகுலைய வைத்துள்ளன.
நிர்வாகச் சீர்கேடு: ஒருபுறம் இலவசத் திட்டங்கள் என்ற பெயரில் நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டாலும், மறுபுறம் அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்கான செலவுகள் பலமடங்கு உயர்ந்துள்ளன. “ஒரு கையில் கொடுத்துவிட்டு மறு கையில் பிடுங்குவது” போன்ற இந்தச் செயல்பாடு, ஒரு சிறந்த பொருளாதார மாடலாக இருக்க முடியாது.
“மாடல்” என்னும் மாயத் திரை
இன்று தமிழக அரசியலில் அதிகம் உச்சரிக்கப்படும் சொல் “மாடல்”. இது உண்மையில் ஒரு கொள்கையா அல்லது குறைகளை மறைக்கப் பயன்படும் ஒரு திரைச் சீலையா?
“மூத்த பத்திரிகையாளர்கள் மற்றும் சமூக ஆர்வலர்கள் சுட்டிக்காட்டுவது போல, “விளம்பரங்களுக்காகச் செலவிடப்படும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் மக்களின் வரிப்பணம். அந்தப் பணத்தில் பாதியாவது கிராமப்புற உள்கட்டமைப்புக்குச் செலவிடப்பட்டால், விளம்பரம் இல்லாமலேயே அந்த மாடல் புகழப்படும்.”
அமலாக்கத் துறையின் சோதனைகளும், அமைச்சர்கள் மீதான ஊழல் புகார்களும் ஒருபுறம் “அரசியல் பழிவாங்கல்” என்று சொல்லப்பட்டாலும், புகைச்சலுக்குக் காரணமான நெருப்பு எங்கோ ஒரு இடத்தில் எரிந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது என்பதை மக்கள் உணராமல் இல்லை. கள்ளச்சாராய மரணங்கள் போன்ற துயரங்கள் நிகழும்போது, தற்காலிகமாகச் சில அதிகாரிகளை மாற்றுவது தீர்வாகாது; வேர் அழுகி இருக்கும்போது கிளைகளை வெட்டுவதால் பயன் என்ன?
விடியலைத் தேடும் கண்கள்
கடந்த ஐந்து ஆண்டுகால பயணம் என்பது ஒரு நேர்க்கோட்டில் அமையவில்லை. அது பல வளைவுகளையும், மேடு பள்ளங்களையும் கொண்டது. ஒரு அரசு என்பது விளம்பரங்களால் கட்டமைக்கப்படுவது அல்ல; மக்களின் நிம்மதியான உறக்கத்தால் தீர்மானிக்கப்படுவது. ஆனால், இன்று அந்த உறக்கம் பல காரணங்களால் கவலைக்குரியதாக மாறியுள்ளது.
சொல்லப்பட்ட பொய்களும், மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும் ஒருநாள் வரலாற்றின் பக்கங்களில் வெளிச்சத்திற்கு வரும். இப்போதைக்கு, “இலைமறைவு காய்மறைவாக” நடக்கும் இந்த அதிகார விளையாட்டு, வரும் காலங்களில் மக்களால் எப்படிக் கணிக்கப்படும் என்பதுதான் சுவாரஸ்யமான கேள்வி. ஒரு ஜனநாயக நாட்டில், மௌனமாகக் கவனிக்கும் சாமானியன் தான் இறுதித் தீர்ப்பை எழுதுபவன். அந்தத் தீர்ப்பு இப்போதிருந்தே மக்களின் மனங்களில் எழுதப்படத் தொடங்கிவிட்டது என்பதுதான் நிதர்சனம்.
Thelivana Arasiyal parvai ulla oruthanala than ipdilam yosika mudiyum. Good 👍