தமிழக அரசியல் களத்தில் இப்போது மூன்று துருவங்கள் வெவ்வேறு திசைகளில் பயணிப்பதைக் காணலாம். ஒருவர் அனுபவ முதிர்ச்சியைக் காட்ட முயல்கிறார், மற்றொருவர் நிர்வாகத் திறமையை முன்வைக்கிறார், மூன்றாமவர் ஒரு புதிய மாற்றத்தின் நம்பிக்கையாகத் தன்னை முன்னிறுத்துகிறார்.
மூன்று திசைகளும் ஒரு தேடலும்: தமிழக அரசியலின் தற்போதைய முக்கோணம்
தமிழக அரசியல் என்பது எப்போதும் ஒரு சுவாரஸ்யமான சதுரங்க வேட்டை. இதில் காய்களை நகர்த்துபவர்கள் தங்களை எப்படி அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதில் தான் வெற்றியின் சூட்சுமம் அடங்கியிருக்கிறது. இன்று நாம் காணும் சூழலில், மூன்று விதமான அரசியல் பாணிகள் மக்களை ஈர்க்கப் போராடுகின்றன.
1. பாரம்பரியத்தின் நிழலும் அதிகாரத்தின் சவாலும்
முதலாவது போக்கு, ஒரு பெரிய பாரம்பரியத்தின் தொடர்ச்சியாகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ளும் விதம். நீண்ட காலப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு அரியணை ஏறிய இந்தத் தரப்பு, “நிர்வாகம்” என்பதை ஒரு கலை வடிவமாக மாற்ற முயல்கிறது. ஆனால், அதிகாரம் என்பது ஒரு பக்கம் குவியும்போது, அது கிளைகளுக்குச் செல்வதில் உள்ள தாமதமே பெரிய விமர்சனமாகிறது.
இலைமறைவு காய்மறைவாகச் சொன்னால், “விளம்பர வெளிச்சம்” என்பது ஒரு கவசமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கடந்த காலங்களில் எவற்றையெல்லாம் கடுமையாக எதிர்த்தார்களோ, அவற்றையே இன்று ஏதோ ஒரு பெயரில் நியாயப்படுத்துவது இவர்களின் பாணி. இது ஒரு ‘திராவிட மாடல்’ என்று சொல்லப்பட்டாலும், உள்ளுக்குள் குடும்ப ஆதிக்கமும், அதிகார வர்க்கத்தின் தலையீடும் ஒரு மெல்லிய திரை போலப் படர்ந்துள்ளது. வாக்குறுதிகள் என்பது தேர்தலுக்கானது, நிர்வாகம் என்பது வசதிக்கானது என்ற போக்கு நிலவுகிறது.
2. நிதானமும் நிலைகொள்ளும் போராட்டமும்
இரண்டாவது தரப்பு, ஒரு எதிர்பாராத சூழலில் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்று, இன்று ஒரு வலுவான சக்தியாக உருவெடுக்கத் துடிப்பது. இவர்களிடம் ஒரு “மண்ணின் மைந்தன்” என்ற தோரணை இயல்பாகவே இருக்கிறது. எளிமையாக மக்களுடன் பழகுவதும், களப்பணிகளில் கவனம் செலுத்துவதும் இவர்களின் பலம்.
இருப்பினும், இவர்களுடைய கடந்த கால நிர்வாகத்தில் இருந்த சில கறைகள் இன்றும் ஒரு முட்டுக்கட்டையாகவே இருக்கின்றன. பழைய தவறுகளை மக்கள் மறந்திருப்பார்களா அல்லது மீண்டும் அதையே செய்வார்களா என்ற ஐயம் சாமானியர்களிடம் உள்ளது. ஆளுங்கட்சியை விமர்சிப்பதில் காட்டும் வேகத்தை விட, தங்களுக்குள் இருக்கும் குழப்பங்களைத் தீர்ப்பதில் அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டிய கட்டாயம் இவர்களுக்கு இருக்கிறது. “நிதானமான நகர்வு” என்று இவர்கள் நினைப்பது, சில நேரங்களில் “தாமதமான முடிவு” என்று விமர்சிக்கப்படுகிறது.
3. புதிய வேகமும் திரைமறைவு எதிர்பார்ப்பும்
மூன்றாவது தரப்பு, கலைத்துறையிலிருந்து அரசியல் வானில் ஒரு விண்கல்லாக வந்து விழுந்திருக்கிறது. இவர்கள் முன்னிறுத்துவது “மாற்றம்” மற்றும் “தூய்மை”. இளைஞர்களின் ஆதரவு இவர்களுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய பலம். ஆனால், அரசியலுக்கும் திரையுலகிற்கும் உள்ள இடைவெளி மிகப்பெரியது என்பதை இவர்கள் எப்போது உணரப்போகிறார்கள் என்ற கேள்வி எழுகிறது.
இலைமறைவு காய்மறைவாகப் பார்த்தால், இவர்களது கொள்கைகள் இன்னும் முழுமையாக வடிவம் பெறவில்லை. வெறும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான பேச்சுகள் மட்டும் நீண்ட கால அரசியலுக்கு உதவுமா? இவர்களின் வருகை ஒரு குறிப்பிட்ட வாக்கு வங்கியைப் பிரிக்குமா அல்லது ஒரு புதிய அலையை உருவாக்குமா என்பதுதான் இப்போதைய மர்மம். “புதிய ரத்தம்” என்று இவர்கள் சொல்லும் விஷயம், பழைய அரசியல்வாதிகளுக்கு ஒரு அச்சுறுத்தலாகத் தெரிந்தாலும், மக்கள் இன்னும் இவர்களை ஒரு முழுமையான தலைவராக ஏற்கத் தயங்கியே நிற்கிறார்கள்.
4. ஒரு ஒப்பீட்டுப் பார்வை
இந்த மூன்று தரப்பினருக்கும் இடையே ஒரு மெல்லிய நிழல் போர் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
-
ஆளுமை: ஒருவர் அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருந்து கொண்டு நிழல் யுத்தம் நடத்துகிறார். இன்னொருவர் இழந்த செல்வாக்கை மீட்கக் களத்தில் போராடுகிறார். மூன்றாமவர் யாருடைய வாக்குகளைப் பறிப்பது என்பதில் ஒரு வியூகத்தை அமைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
-
நிர்வாகம் vs ஆர்வம்: அனுபவத்திற்கும் ஆர்வத்திற்கும் இடையிலான இந்த மோதலில், மக்கள் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள் என்பதுதான் சுவாரஸ்யம். ஒரு தரப்பு “அனுபவம்” என்று சொல்லித் தவறுகளை மறைக்கப் பார்க்கிறது, இன்னொரு தரப்பு “நிதானம்” என்று சொல்லித் தற்காப்பு விளையாடுகிறது, புதிய தரப்பு “ஆவேசம்” என்று சொல்லித் தன் பலத்தை நிரூபிக்கத் துடிக்கிறது.
5. மக்களின் மனநிலை: மௌனமான தீர்ப்பு
சாமானிய மனிதனைப் பொறுத்தவரை, விலைவாசி உயர்வும், சட்டம் ஒழுங்கு சீர்கேடும் தான் முதன்மையான கவலைகள். இதில் எந்தத் தரப்பு தங்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பான வாழ்வைத் தரும் என்பதே அவர்களின் கேள்வி.
“பூனை கருப்பாக இருந்தால் என்ன, வெள்ளையாக இருந்தால் என்ன? எலி பிடிப்பதே அதன் வேலை”
என்ற பழமொழியைப் போல, மக்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்பவரே உண்மையான தலைவராக முடியும். ஆனால், இப்போதுள்ள சூழலில் மூன்று தரப்பினருமே ஒருவிதமான “பிம்ப அரசியலை” (Image Politics) தான் முன்னிறுத்துகிறார்கள். விளம்பரப் பலகைகளிலும், சமூக ஊடகங்களிலும் நடக்கும் இந்த யுத்தம், எதார்த்த வாழ்க்கையில் எந்த மாற்றத்தையும் கொண்டு வரவில்லை என்பதுதான் கசப்பான உண்மை.
முடிவுரை: விடை தெரியாத புதிர்
அதிகார வர்க்கத்தின் மெத்தனமும், மேலோட்டமான விளம்பரங்களும் அடித்தட்டு மக்களின் வலியைத் தீர்ப்பதில்லை. வாக்குறுதிகள் காகித அளவில் மட்டுமே மின்னுகின்றன. நிர்வாகத்தில் வெளிப்படைத்தன்மை குறைந்து, குடும்ப ஆதிக்கம் நிழலாய் படர்ந்துள்ளது. சாமானியனின் பாதுகாப்பும், பொருளாதார நிலையும் கேள்விக்குறியாகவே நீடிக்கின்றன. ஒரு உண்மையான மாற்றம் என்பது பிம்ப அரசியலில் இல்லை; அது மக்களின் அன்றாட வாழ்வாதார முன்னேற்றத்தில்தான் மலர வேண்டும். அந்த மலர்ச்சி இன்னும் எட்டாக்கனியாகவே இருக்கிறது.
தமிழக அரசியல் இன்று ஒரு திருப்புமுனையில் நிற்கிறது. ஒரு பக்கம் அதிகாரம், இன்னொரு பக்கம் அனுபவம், மற்றொரு பக்கம் ஆர்வம். இந்த மூன்றும் மோதிக் கொள்ளும் களத்தில், இறுதியில் வெற்றி யாருக்கு என்பது இப்போது ஒரு புதிராகவே இருக்கிறது.
நிழல்களைப் பார்த்து நிஜம் என்று நம்பிக் கொண்டிருக்கும் மக்களுக்கு, உண்மையான வெளிச்சம் எப்போது கிடைக்கும் என்பது காலத்தின் கையில் இருக்கிறது. இந்த மூன்று துருவங்களும் ஒருவரை ஒருவர் வீழ்த்தப் போடும் திட்டங்கள், இறுதியில் சாமானியனை வீழ்த்தாமல் இருந்தால் சரி. இலைமறைவு காய்மறைவாகத் தொடரும் இந்த அரசியல் சதுரங்கம், அடுத்த சில ஆண்டுகளில் ஒரு தெளிவான முடிவைத் தரும். அதுவரை இந்த “நிழல் யுத்தம்” தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கும்.






